That thing called blogging

When did I start blogging?

I started blogging wayback 2010. I was still in college and I guess palage akong bored sa buhay ko. Akala mo hindi isang Computer Science student na nag iistruggle sa mga major subjects nya kung makapagblog ako noon.

I blogged before to let out my frustrations. Ang dami kong sinasabi. Ang dami din tuloy nakabasa. Ayun, nagkaroon ng rambol.

Before, I always log a story in my page. Kumbaga I share things na kahit wala naman talagang gustong magbasa, kinukwento ko pa din. Because, why not?

I always like to write and share ideas with other people. Sabi nga nila pang MassComm daw ako talaga. I should be joining the newspaper committee of the school paper. Pero I never submitted a paper to join the writers.

Sa dami siguro ng pages ko online, etong page nalang na ito yung gusto kong imaintain. I have pages in Tumblr, pero hindi ko na din maalala yung log in details ko.

Do I want to be famous when it comes to blogging and writing? Yes. Definitely.

Pero having a simple blog that doesn’t really explains anything will not make me famous. Hahaha.

Siguro I just need to put a theme in my blog page. Wala naman kasing may gustong magbasa ng kwento ng buhay ko. So I’ll prolly gonna put my travel and food stories in here.

Pag sinipag ako pati videos ko nang mga kalokohan iuupload ko. Sabi nga nila magaling din daw ako sa vlog. I already created videos pero hindi ko kasi shinashare online. Some of my friends just watch it using my phone. Galing ko daw magpatawa.

What I learn from blogging:

• Always write your blog in the language you’re comfortable with. Wag kang magblog na pure English kung di ka naman sure sa grammar mo. Like me, I prefer it taglish.
• Make it interesting. Wag lang puro ganito ganyan. Make it more appealing. Insert jokes minsan. Make sure na funny.
• Have a theme for the blog. Wag kang random. Wala ka pa namang fan base para magpakarandom ka.
• Read blogs from other pages. You’ll learn on how they write their ideas.
• Respect other people’s blog. Hindi porket hindi mo trip mga sinasabi nya, mambabastos ka na. That’s his/her opinion.
• Always make it original. Wag kang copy + paste.
• If ever you use a quote, always mention the author or the person who says it. Respect.
• Images that you will use in your blogs should be yours. If not, kindly give credits to the owner or ask for their permission.
• Kung gusto mong private yung blog mo, wag mong ipasearch sa search engine.
• Be witty on what you are telling the world.
• And lastly, always be careful of what you say and share.

Siguro nga blogging will always be part of my life. This page is actually active for 8 years already. I just removed my previous blogs. Sobrang funny kasi at sobrang nakakahiya. Saan ko kinuha self confidence ko sa mga sinusulat ko noon?

To my 18 years old self - isa ka pong alamat. Saan mo kinukuha self confidence mo noon?

I will definitely continue writing. But this time, I’ll be more responsible and clear with the things I want to share.

End

Introduction

Hello,

I’m Aimee. Filipina. Gemini. Senior QA Tester.

I don’t know how to introduce myself. I usually start by saying my likes and dislikes but this time we’ll start with how people think about me.

Some people says:

• I’m too generous.
• I’m so gullible.
• I’m loud.
• I’m a jolly person.

Other says:

• I’m ill-tempered.
• Does not have patience.
• Can’t decide on what to do.

Well I can say, everything is true. I don’t even know how should I describe myself. All I know is that I am me. It is difficult to know me, kasi sila na mismo ang nagsabi na ang hirap ko daw basahin. Hindi naman daw ako maattitude. Pero masungit pa din minsan.

Ano nga ba ang pananaw ko sa sarili ko. Simple lang ako. Iba iba naman kasi ang tingin ng isa’t isa sa salitang “simple”. Simple pag hindi nagmemake-up. Simple pag hindi nagpapakita ng balat. Pero anong simple nga ba ako? Simple lang ako manamit. Sinubukan kong mag-ayos, sinabihan akong wag ko daw ipilit. So in short, t-shirt, pants or shorts lang. Simple lang din ang gusto ko sa buhay. Masaya na ako sa fish ball, squid ball at kwek kwek. One of the boys din ako. Halos lahat ng kaibigan ko, lalaki. Piling pili lang yung mga babae kong kaibigan.

Hindi ako maganda. May ibang nagsasabi maganda daw ako. Nagtethank you ako. Hindi ko kasi maappreciate yung sarili kong ganda since hindi ako naniniwala sa nakikita ko sa harap ng salamin. Pero minsan pag umaandar yung pagka-optimistic ko, sumasang-ayon din akong maganda nga ako.

Hmm sa love life. Wala. Zero. Negative. Wala akong boyfriend.

Best friend, meron. Isang babae at isang lalaki na pareho kong kababata.

Traumatic experiences:

• Matutukan ng baril at balisong habang hinoholdap yung sinasakyan ko pauwi.
• Mainlove at maiwan sa ere.
• Magkaroon ng madaming kaibigang babae at sa huli itatakwil ka nila.
• Mahulog sa jeep.

I won’t go into details regarding my traumatic experiences. Sa lahat naman na yan natuto ako. I learned a lot of lessons, kaya ako na din mismo ang umiiwas para hindi na maulit ulit ang mga bagay na ganito.

Edad, hmm. 26.

Takot ba akong maging single habang buhay? Hindi. Nung una akong nagkaBF, 20 years old na ako. In 20 years, single ako. Nabuhay at naging masaya naman ako. So bakit ako matatakot maging single?

Greatest achievement in life. Siguro for now, yung ako na yung nagbabayad ng tuition ng kapatid ko. Hindi kasi madaling magpaaral ng isang college student sa isang university.

Takot ba ako sa mga flaws ko? Hindi. Ineembrace ko ang mga flaws ko. I learned to accept my flaws dahil at the end of the day, yung flaws ko yung nagtuturo sakin nang dapat kong gawin sa buhay ko. I have to adjust to make things happen.

Kelan matatapos tong mga sinasabi ko? Ngayon na.